Ræktað hingað til
Ostrusveppir
Hröð ræktun, fjölbreyttir stofnar og kjötmikil uppskera.
Ostrusveppir hafa hingað til verið kjarninn í ræktun Mýsildals. Þeir henta vel í smærri ræktun, vaxa hratt við réttar aðstæður og geta nýtt fjölbreytt undirlag. Þeir eru því bæði góður upphafspunktur fyrir rannsóknir og spennandi tegund fyrir áframhaldandi þróun.
Ostrusveppir tilheyra ættkvíslinni Pleurotus og finnast í mörgum afbrigðum. Þeir mynda oft þétt cluster með mörgum höttum sem vaxa út frá sama stað. Hattarnir geta verið gráir, ljósir, brúnleitir eða bláleitir eftir stofni, vaxtarskilyrðum og þroska. Áferðin er yfirleitt mjúk en kjötmikil og bragðið milt, örlítið hnetukennt og umamiríkt.
Í ræktun eru þeir þekktir fyrir kröftugt mýsil og tiltölulega hraðan vöxt. Þegar undirlagið hefur verið numið af mýsli og rakastig, ferskt loft og hitastig verða hentug, byrja fyrstu sveppvísarnir að myndast. Þetta stig kallast pinning. Þaðan geta sveppirnir þroskast hratt í fullvaxið cluster.
Princess Pearl, Turtle Pond Oyster og Gray Oyster hafa verið sérstaklega áberandi í ræktun og tilraunum hingað til. Þeir eru þó ekki endanlegur listi. Fleiri stofnar kunna að verða prófaðir og niðurstöður munu ráða því hvaða ostrusveppur verður meginuppistaða ræktunarinnar.
Valið snýst ekki aðeins um hvaða stofn vex hraðast. Einnig þarf að horfa til bragðs, áferðar, stöðugleika, uppskerugæða og þess hversu vel hver stofn aðlagast aðstæðum á Höfn.
Tilraunir ráða för
Enginn listi er endanlegur
Ræktun Mýsildals verður mótuð af niðurstöðum, ekki fyrirfram ákveðnum lista. Nýir stofnar geta bæst við, aðrir fallið frá og megintegundirnar breyst eftir því hvað reynist bragðgott, stöðugt og hentugt við aðstæður verkefnisins.
Sjá ræktunarferlið →